Po perypetiach związanych z aktualizacją Wordpressa do wersji 2.7.1 (wtyczka qtranslate trochę namieszała, ale rozwiązanie było na jej forum), w szkicach znalazłem posta, którego właśnie teraz aktualizuję. Jest tu jedna z przełtumaczoncyh części komiksu UserFriendly. Klimaty tam trochę świąteczny, ale to nic.   Taki pozytywny akcent – po długim czasie niepisania.

25 grudnia pojawiła się wersja finalna tego znakomita frameworka. Dużo ludzi włożyło dużo pracy, aby to wydarzenie mogło stać się faktem.

Na stronie Cake można przeczytać artykuł niejako podsumowujący tą pracę: http://bakery.cakephp.org/articles/view/the-gift-of-1-2-final

Chcąc przesiąść się z np. phpMyAdmina na wspomniany w tytule program, możemy napotkać się z problemami z połączeniem, tak jak to było ze mną. Powodem może być przyjmowanie tylko połączeń lokalnych przez serwer MySQL. Przy założeniu, że mamy uprawnienia do edycji pliku /etc/mysql/my.cnf, wystarczy zakomentować linijkę:

bind-address = 127.0.0.1

a potem zrestartować serwer MySQL.

Źródło: http://forum.almworks.com/index.php?showtopic=437

Jakiś czas temu miałem podejście do tematu programowania (głównie w kontekście aplikacji webowych) takie, że będę pisał wszystko sam, żeby mieć większą satysfakcję z tego co robię. Dopiero z czasem przyszło przekonanie, że ponowne “wynajdowanie koła” nie ma najmniejszego sensu – jak już to lepiej poznać jak to koło jest zbudowane. Ten tok myślenia był zdecydowanie bardziej praktyczny – zwłaszcza, że używając frameworka mam gwarancję rozwiązania wielu powtarzając się problemów przez ludzi bardziej doświadczonych ode mnie.

Takie podejście zaprowadziło mnie do mojego pierwszego frameworka opartego na PHP jakim jest CakePHP. Właśnie jestem w trakcie pierwszego projektu z jego użyciem. Pewien czas zajęło mi pojęcie filozofii działania Cake, ale warto było. Poza tym nie było to szczególnie trudne, gdyż framework jest bardzo przejrzysty (przynajmniej ja odniosłem takie wrażenie).

Czym właściwie jest CakePHP? Zacytuję autorów:

CakePHP is a rapid development framework for PHP that provides an extensible architecture for developing, maintaining, and deploying applications. Using commonly known design patterns like MVC and ORM within the convention over configuration paradigm, CakePHP reduces development costs and helps developers write less code.

Zarządzanie sesjami, tworzenie formularzy, operacje CRUD na bazach danych – te i inne problemy ma do rozwiązania każdy programista piszący aplikacje internetowe. A w zasadzie już nie ma, lub ma tych problemów o wiele mniej, bo wiele z nich rozwiązuje CakePHP.

Duża zaletą Cake (i pewnie nie tylko tego frameworka) jest konwencja nazewnictwa plików, klas oraz sama struktura katalogów sugerowana przez twórców. Pozwala to łatwo odnaleźć się w tworzonym projekcie.

To co mi się w Cake nie podoba to fakt, że autorzy trzymają się kompatybilności z PHP4. Jest to wersja PHP już naprawdę przestarzała. Mam nadzieję, że w wersji 2.x Cake będzie wspierał tylko PHP5.

Zakładając, że chcemy sobie zrobić jakieś menu przy pomocy kodu typu:

<div id="menu">
<ul>
<li><a>link1</a></li>
<li><a>link2</a></li>
<li><a>link3</a></li>
</ul>
</div>

i użyjemy takiego CSSa:

#menu li a{

border-color: #AEAEAE #AEAEAE #AEAEAE #8CCE20;

border-width: 0 1px 1px 0;

border-style: solid;

color: #1F2024;

display: block;

font-family: Verdana;

font-size: .775em;

height: 14px;

padding: 10px 0 8px 13px;

text-decoration: none;

}

Internet Explorer doda niepotrzebną przestrzeń pod każdym elementem listy – przez co zostanie na przykład zaburzona ciągłość ramek. Sposobem na obejście problemu jest dopisanie linii

vertical-align: bottom;

do “#menu li a”.

Źródło: http://phonophunk.com/articles/ie-fix-for-gaps-between-list-items.php

W końcu wykupiłem swoją domenkę – wolałem nie zwlekać, bo coraz mniej interesujących nazw jest wolnych.  Postanowiłem także postawić zupełnie nowego bloga – niezależnego od serwisu Blogspot, opartego na popularnym i znakomitym systemie Wordpress.

Nie będę przenosił postów ze starego Raph’s world – ten blog ma być czymś zupełnie nowym, a tamten niech zostanie jako archiwum i pamiątka mojego pierwszego zetknięcia z blogowaniem.

Jednym z powodów pistania tego bloga jest chęć opisywania moich doświadczeń związanych z programowaniem – dzięki czemu będę mógł do niektórych rzeczy wracać po jakimś czasie. Chciałbym się na tym bardziej skupić – w starym Raph’s world było z tym kiepsko.

Nowe Raph’s world ma być blogiem dwujęzycznym – dzięki temu, rozwinę, mam nadzieję, swój angielski. Wszystkich czytelników (jeśli jacyś istnieją lub będą istnieć ) proszę o jak najbardziej konstruktywną krytykę wszelkich błędów związanych z angielskimi tłumaczeniami postów. Będę za to bardzo wdzięczny.

Zapraszam do lektury i dyskusji.